kid-success1

จุดเปลี่ยนของเส้นทางเดิน บ่อเกิดความแกร่ง

เมื่อจบประถม ก็ต้องต่อ มัธยม ในตัวอำเภอ… ไม่ใช่อะไรสวยงามเลยครับ พ่อแม่หาเงินให้อาทิตย์ละ 50-60 บาท ให้ใช้อยู่ให้ได้ มีข้าวหุงกิน 50-60 ใว้ซื้อกับข้าว ปลาแห้ง ซื้อมาทอด ปลากระป๋อง มาต้ม มายำกิน 3 มื้อ…

การเรียนดี ผลงานดี กีฬาก็ได้ แข่งขันวิทยาศาสตร์ระดับจังหวัดก็ได้ …. แต่มีจุดเปลี่ยนต้องหันเห ต้องหยุดเรียนตอน ม2 ไปอยู่ กทม. โดยที่ไม่มีจุดหมายปลายทาง รู้แต่ว่ามีคนแถวบ้านอยู่ กล้วยน้ำไทย มีเงินร้อยกว่าบาท ค่ารถน่าจะประมาณ 80 สมัยนั้น สุรินทร์ – กทม. รถแดง ลงหมอชิต… ไม่รู้จัก กทม. แต่ก็กล้าดั้นด้นมา มองแต่ป้ายรถเมล์ ว่าสายไหน มี กล้วยน้ำไทย จะไปๆ มีคนบอกว่าต้องไปลงพระโขนงก่อน แล้วค่อยต่อไป กล้วยน้ำไทย…. ก็จัดการลุยเลย ได้ไปถึงพระโขนง มองดูป้ายร้านค่า ธนาคารใว้ ว่าสาขาไหน เขตไหน… เจอแล้ว รีบลงเลย ค่อยว่ากันต่อ….

ตัดสินใจ… จ้างซูบารุ 30 บาท ให้พาไปโรงน้ำแข็งกล้วยน้ำไทย เพื่อไปหาคนแถวบ้าน เพื่อหางานทำ… ได้เจอคนที่บ้านจนได้ เห้อโล่งแล้ว มีญาติๆ มาพอดี เลยได้ถามไถ่งาน ได้ทำงานที่ญาติทำงานอยู่… โคตรดีใจเลย

มีที่นอน มีข้าวกิน เงินเดือนเท่าไหร่ ค่อยว่ากัน……

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>